LDK Lubsko

Informacje

Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej

Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej


    W 1999r. w Lubsku zainicjowane zostaje nowe, artystyczne przedsięwzięcie. Jest nim Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej. Głównym celem imprezy jest prezentacja historycznego instrumentarium organowego w Lubsku. Organy kościoła p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny są dziełem Gustava Heinze (1874-1949) żarskiego organmistrza, który przez blisko pół wieku działał na terenie Łużyc i Środkowego Nadodrza. Festiwal ma służyć przede wszystkim miejskiej społeczności. Marzeniem organizatorów jest także i to, aby goście i turyści odwiedzający ten zakątek Polski mogli również przeżyć chwile wzruszenia i radości poprzez kontakt z muzyką na żywo.
 
Kościół parafialny p.w. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (wcześniej św.Marii Magdaleny) w Lubsku, jest najstarszą budowlą w mieście.
Najwcześniejsza wzmianka o nim pochodzi z końca XIII wieku. Przez pierwsze dwa stulecia raczej na pewno nie posiadał organów. A jeśli już, to spłonęły one w wielkim pożarze miasta 13.07.1496 roku Kościół odbudowywano prawie 20 lat. W tym też czasie postawiono w świątyni pierwsze udokumentowane organy. Informacja o nich pochodzi z roku 1524, w związku z szerzeniem się w mieście myśli luterańskich. Wydaje się, że instrument ten, o którym nic szczegółowego nie potrafimy powiedzieć, przetrwał ponad sto lat. W roku 1636 rozbudowując kościół, zbudowano też większy chór organowy, na którym postawiono nowy instrument. Dzieło to tak zainteresowało sulechowskiego organistę Matthaeusa Hertla, że opisał je w swoim traktacie organologicznym. Stąd wiemy, że instrument posiadający 20 głosów rozdzielonych na cztery sekcje (główna- 7 głosów, pozytyw chórowy inaczej Ruckpositiv -8, Brustwerk-2 i pedał -3) Warto tu dodać, że był także wyposażony w (tak popularne w tamtych czasach), urządzenia dodatkowe, jak wirujące wokół słońca, gwiazdy z dzwonkami czy urządzenie imitujące głosy ptaków. I te organy okazały się wyjątkowo trwałym dziełem. Remontowane około 1747 przez żarskiego organomistrza Johanna Jakuba Köplera za 32 talary, służyły do 1795 roku. Dzięki funduszom lubuskiego aptekarza Johanna Kaspra Sternberga, lubszczanie otrzymali odpowiadający nowym trendom w budownictwie organowym instrument. Po modernizacji, zresztą także na koszt Sternberga, chóru organowego, prace nad organami zlecono organomistrzowi z Nowego Miasteczka koło Nowej Soli, Johanowi (?) Methnerowi. Dzieło Methnera zostało umieszczone w nowo- zachowanej do dzisiaj-późnobarokowej szafie. Koszt budowy chóru i kompletnych organów zamknął się kwotą ponad 3000 talarów Rzeszy. Instrument został poświęcony w 1796 roku.Wdzięczni współparafianie umieścili później w kościele portret J.K.Sternberga, uzupełniony o okolicznościowy napis informujący o jego fundacjach. W późniejszych latach obraz przeniesiono i zawieszono na prospekcie organowym, powyżej pulpitu na nuty. Znajdował się tam jeszcze do roku 1959.Obecnie pozostał tylko kartusz z zapisem o fundacji Szternberga. O samym instrumencie nie potrafimy nic powiedzieć. Z informacji o przeprowadzonym w roku 1875 przez znaną świdnicką firmę organową „Schlag und Söhne” remoncie, wiadomo jedynie, że miały one 30 głosów. Z okazji kolejnego remontu (w 1886) wypływa informacja, że organy miały wtedy już tylko 28 głosów. Z początkiem XX wieku podjęto decyzję o odnowieniu wnętrza kościoła. Uwzględniono w niej również konieczność wymiany starego, mocno zepsutego instrumentu. Ostatni raz zabrzmiał on 09.06.1912r. Następnego dnia przystąpiono do jego rozbiórki. Kilka dni później zdemontowano chór celem jego powiększenia. Nowy instrument zamówiono w żarskiej firmie organowej „Gustav Heinze”. Heinze wykorzystując stary prospekt, do którego dobudował boczne skrzydła postawił w tym samym roku o trakturze pneumatyczno-stożkowej, 37-głosowy, z 3 manuałami i pedałem. Było to 52 dzieło tej firmy. Odbierał je Krolweski Dyrektor Muzyczny, Nadworny i Katedralny Organista w Berlinie, Bernhard Irrgang, który w wystawionej 28.10.1912 roku opinii, w samych superlatywach wyrażał się o instrumencie Heinzego. Organy szczęśliwie dotarły do naszych czasów. I mimo niedoskonałości technicznych, wynikających z upływu czasu, możemy podziwiać ich brzmienie.
Wolfgang J.Brylla
 
Dyspozycja organów kościele p.w. Nawiedzenia NMP w Lubsku
Instrument zbudowany przez firmę Gustav Heinze Orgelbaumeister. Sorau N/L, Op.52, zbud.ok.1912
 
Man.III (C-g3)
Man.II
1.Oboe 8’
11. Superoctav Koppel II z.I
2. Liebl.Gedackt 16’
12. Supoctav Koppel III z.II
3. Picolo 2’
13. Manual-Koppel III z.II
4. Fugara 4’
14. Progr.Harm. 2-3 f
5. Fernflöte 4’
15. Bordun 16’
6. Geigen-Principal 8’
16. Flaut Travers 4’
7. Conzertflöte 8’
17. Viline 4’
8. Viola d’amour 8’
18. Flöten-Principal 8’
9. Vox celestis 8’
19. Schalmei 8’
10. Aeoline 8’
20. Gedackt 8’
 
21. Salicional 8’
 
22. Zartflöe 8’
 Man.I
 Pedał (C-f 1)
 23. Manual-Koppel II z.I
 35.-45. Pedal I
 24.Manual-Koppel III z.I
 46.-56. Pedal II
 25. Trompete 8’
 57.-61. Pedal I
 26. Mixtur 3-4 f
 57. Echobass 16’
 27. Cornett 2-3
 58.Harmonikabass 16’
 28. Principal 16’
 59. Subbass 16’
 29. Octave 4’
 60. Violon 16’
 30. Spitzflöte 4’
 61. Principalbass 16’
 31. Principal
 62. Violon Cello 8’
 32. Gambe 8’
 63. Octavbass 8’
 33. Hohlflöte 8’
 64. Posaune 16’
 34. Gemshorn 8’
 65. Pedał-Koppel I M
 
 66. Pedal-Koppel II M
 
 67. Pedal-Koppel III M
 
 
 
Feststehendes Pedal im II.Manual, Handregister ab,
Piano, mezzoforte, Forte, Fortissimo, Tutti Freie Kombination I, Freie Kombination II Rohrwerke Absteller Rollschweller II Jalousieschweller II Jalousieschweller III
 
  • Baner: tablica